Why I oppose AAP

I am a political activist. Working on ground in various ways since almost 5 years. Wanted to launch a political party, understood quickly that "replacing bad politicians with good politicians" isn't the solution. We need A Change in Indian System - व्यवस्थापरिवर्तन. And so - started purely political, pro-democratic activism. I do NOT support any political party - I support various Democratic, Participatory ideas, proposals, law drafts.

Three years ago, Indian politics got galvanized by the Anti-Corruption movement under the leadership of Anna Hazareji. It resulted in Congress lead UPA passing Lokpal Bill and Arvind Kejriwal, Annaji's past aid, launching Aam Admi Party. Since then, I have been vehemently criticizing the JanLokpal Bill and the Swaraj concept - the two foundations of AAP's ideology. I am always asked - why so much criticism for AAP, why relatively less attack on BJP - the Congress part 2, as far as corruption is concerned. In this blog post, I will explain why AAP is THE MOST DANGEROUS political franchise at the moment.

I have two major concerns about AAP, I am going to explain each in detail.

1) AAP's threat to the movement for व्यवस्थापरिवर्तन
2) The dangerous, anti-common people proposals - JanLokpal and Swaraj

First, AAP's threat to the movement for व्यवस्थापरिवर्तन

Three years ago whole nation was extremely upset with the corrupt system in India. Many youngsters were coming out of their shells, screaming against the injustice, searching for ultimate solutions, fighting to bring change in India. From environmental activists to educationalists, from a scholar of Indian Culture to an ordinary 12th standard student...everyone - or a lot of them - were- charged up. To bring a change. To fix the things, once and for all.

Where do we see all of them today? I see 8 out of 10 such ACTIVISTS - shouting AAP slogans. Running behind the AAP apex. Begging people to vote for AAP.
In ONE FLASH - all activism of India has been murdered.

I have said this since past 3 years - media CREATED the JanLokpal Andolan. Media CREATED the AAP. People ask me - why would media do that? - I say - to kill our activism. To divert us from our issue specific hard-work, towards Party Specific Activism. And - mind you - neither BJP nor Congress benefits out of this. It's the biggest villain that gets benefited - Corporate Lobbies.

Our activism for a better world - be it for a better environment or for good public transport services or for quality Government Education institutes - all of this harms the prospects of corp lobbies. 3 years ago...all this activism was about to unite - to bring व्यवस्थापरिवर्तन. Then happened IAC...then happened AAP. Today, THAT activism is dead.

People ask me, why do I criticize BJP / Congress "less" and AAP more. It's the same reason - BJP and Congress do not pose a threat to the movement of व्यवस्थापरिवर्तन ! We all know that most of the politicians from BJP, Congress and all other major political parties are corrupt ! So, even if the activist base of India votes for "the least bad" on the voting day, it doesn't stop it's fight for the better world - as that activist base is very well aware of the fact that these politicians will not bring any good change easily. And so - they are prepared to fight with these political forces.

With the launch of AAP - this fight stopped IMMEDIATELY ! Because these activists genuinely believe that bringing AAP will bring good people in power and thus "all our problems will be solved" if AAP candidates win and so - let's campaign for AAP !

The major fallacy in this belief is that a political party can NEVER remain 100% pure - no matter how much it tries to. TODAY, let's assume, all of the AAP's political faces are spotless. What happens 10 years down the line? We have had enough of history of humble beginnings. Checkout the history of Sharad Pawar, Laloo Prasad Yadav, Mayawati...and you will know. Corp lobbies will find 1000s of ways to buy elected representative or to bully them or - to finish them. That's why corp lobbies want us to focus only on elections and stop issue specific activism.

Another fallacy in preferring AAP over issue specific activism is - believing that AAP "wants" to solve the problem. Which, sadly, is not true. Consider the latest "no-bail-yes-jail" stance by Kejriwal. What was Kejriwal trying to prove, apart from 'standing for his values'? Asking all of us to stand for our values? We can't do that! We can not go to jail! We all can't afford a 'non-compliance' with judiciary! So? What is the solution offered here by AAP and Kejriwal? Nothing! No solution! And so - it appears as a drama to me.

I must admit - AAP raises very much valid Qs. But, AAP very smartly, never speaks about  the answers! Yes - Judiciary is full of injustice. SO, WHAT SHALL WE DO? - we (we - activists fighting for Judicial Reforms) say, bring Jury System in India - like it is in USA. AAP has never supported the idea of Jury System. Another classic example is - AAP says Right To Recall (RTR) is important. Kejriwal's been saying this since 3 years. RTR is mentioned in their manifesto too! But, the politician has not yet given a draft of the idea. RTR on whom? How? How to prevent the RTR being misused? - No answers.

So, here's how AAP murders our activism. Assuming that I am an RTR supporter (heavens! I really am!) and assuming that I am angry with the injustice that our Judiciary imparts on the common man of India - I see AAP's manifesto, I see that they have typed Right To Recall - and I start having hope in AAP. I see Kejriwal going to jail...and I think this guy is fighting for me! I STOP WORKING ON THE ISSUES I AM PASSIONATE ABOUT - and I start campaigning for AAP !

Where as BJP and Congress do not even acknowledge these two issues...and so...they keep my will of fighting for these causes.

But then, AAP "at least" say that they support these ideas - right?
Well, Subramanian Swami has supported RTR in distant past. He had wrote a letter to GOI, requesting to BAN RSS. He had played a vital role in bringing down Vajpeyee government. Now, today, we see Swami...as what he is today. Says "RTR is ridiculous" and asks GOI to make a law that forces Indian Muslims either to accept that their ancestors were Hindus or to lose their voting rights.
People change...Politicians change for sure.

AAP poses this huge danger of killing our issue specific activism and delivering absolutely nothing.

Second -  JanLokpal and Swaraj

So far, AAP has come up with only two well written ideas. JanLokpal and Swaraj. Out of these two, only JanLokpal is drafted. Swaraj is a dubious, unclear (thoughtfully kept so) idea. Not yet drafted as a proposed law.

I have written a detailed article on how JanLokpal and Swaraj are anti-common people and what solutions we (we - a group of democratic activists) have proposed. Please Clicke here to read the risks in detail and know the solutions too. But to summarize: JanLokpal will be a system - a watchdog - keeping an eye on corruption. All (or the most of it) corruption will be gone because of the JanLokpal. Similarly, AAP says that 'Swaraj' will give power to the people - how? - AAP promises that Mohalla Sabhaas will empower common citizens to take decisions related to their needs, wants and demands - and Gov will have to obey them - A total People's Government !

The question is - all said and done - what if Lokpals become corrupt. What if people like today's political leaders - who we all know are 100% corrupt, but leave no proof of corruption behind - become the members of Lokpal Bench? Who is going to catch them? HOW will we punish them? Courts, CBI...these have many flaws in them - many people in these institutions are themselves corrupt and have nexus with criminals...who knows...they'll team up with corrupt lokpals...like they have...with today's politicians!
There's a solution to this. We have spoken to AAP seniors about it. They have refused the suggestion. No reasons told.

Swaraj...a simple yet powerful idea. AAP is aggressively spreading awareness about it. What AAP never tells is - what will happen when decisions taken under Swaraj model will result in disputes. The disputed matters, will of course go to - Courts. So, the Judiciary will have final say. Then, how do Common People have a right here? - Solution is to inculcate Jury System in Swaraj Model. AAP doesn't want to utter a word called Jury System.
Similarly, what happens if a bunch of influential people / goons take control of decision making procedure? What if majority of people decide to change their decisions? What if many people need time to think, ponder over any major issues? How do they communicate? How to make sure ALL VOICES are registered and - all the voices are taken to all? - AAP refuses to answer these important questions - questions that actually shackle the fundamental premise of Swaraj model - empowering the common people.

And- we just don't criticize. We are offering a solution as well. AAP refuses to acknowledge.
My major criticism about AAP builds on these actions (or - inactions!).


But still - AAP is "better" than BJP and Conggress, right?
To this - I says - YES. AAP is indeed better. Right now, they are the purest. It's completely fine to vote for them. BUT - only VOTE for AAP. Do NOT support AAP. Do NOT divert your ACTIVISM towards AAP - that's what I have been always saying. AND - Please keep asking tough Qs to AAP. Ask them for the solutions, Law proposals, action plans...drafts...

A question is always asked - "Why do you expect ONLY from AAP? Why not from BJP / Congress? Why do you always demand AAP for RTR draft?"

Well, I love Paav-bhaaji. Whenever I feel like having some, I go to an Indian restaurant and order some. I eat, enjoy and return home.
Would it be logical to visit Pizza Hut and fight with them if they don't serve Paav-bhaaji?
Friends, AAP is a restaurant that offers RTR on their menu card. In order to pay them - with my ACTIVE support - I need to know if they are really serving me RTR.

I discuss proposals like Right To Recall, Jury System etc with ALL activists - BJP, ShivSena etc. But that is done with a motive of increasing the 'public pressure' on their senior leaders to accept the idea. Why would AAP need a public pressure, when they already support "Democratic Laws" ? I have no answer.

मतदार राजाला सलाम

या देशातला अशिक्षित, गरीब मतदार अतिशय सुजाणपणे मतदान करतो या सत्याची जाणीव  ही सुशिक्षित समाजाला सहसा होत नाही. हा मतदार दारू, नोटा कपडे यावर मते देतो ही सुशिक्षितांची आवडती समजूत असते. पण ही समजूत कितपत खरी आहे हे कळण्यासाठीआता आपण लोकसभेच्या निवडणुकांचा आढावा घेऊयात.

लोकसभेची पहिली निवडणूक १९५२ साली झाली त्यात कांग्रेस आणि नेहरुभोवती स्वातंत्रलढ्याचे आणि त्यागाचे वलय होते त्यामुळे कांग्रेसला  ४९० जागांपैकी ३६४ जागा मिळाल्या. समाजवादी कार्यकर्ते मोठ्या प्रमाणावर कार्य करत असल्याने  सोशालिस्ट  पक्षाला १२, किसान मझदूर पार्टीला  ९ जागा आणि इतर समाजवादी, कम्युनिस्ट याना २३ जागा मिळाल्या.

दुसरी निवडणूक १९५७ आणि तिसरी निवडणूक १९६२ साली झाली. प. नेहृच्या नेतृत्वाखाली देशातल्या सामान्य माणसाला जाणवत होते की आपली परिस्थिती सुधारत आहे. अन्यधान्याची जी अतीव बिकट परिस्थिती १९४७ साली होती तिथून पुष्कळ सुधारणा झाली. नवनवीन कारखाने झाल्यामुळे रोजगार मिळू लागला होता. त्यामुळे या दोन निवडणुकात कांग्रेस ला ३७१ आणि ३६१ जागा ५२३ पैकी मिळाल्या.

१९६२ चे चीन युध्द आणि १९६५चे पाकिस्तान युध्द आणि १९६५/१९६६ या साली पडलेला दुष्काळ यामुळे परिस्थिती फारच बिकट झाली होती आणि सामान्य माणसाला ते पसंत नव्हते. त्यामुळे कांग्रेसच्या जागा २८३ वर घसरल्या, जनसंघ १४ वरून ३५ वर, स्वतंत्र पक्षाला ४४, सामाज्वाद्याना ४२ आणि कम्युनिस्टाना ४१ जागा मिळाल्या आणि कांग्रेसने  ९ प्रांतात विधानसभा बहुमत गमावले आणि  तेथे "संयुक्त दल " या नावाखाली विरोधी पक्षांची मंत्रीमंडळे आली.

१९७१ साली इंदिरा गांधीनी "गरिबी हटावो", बँक राष्ट्रीयीकरण, कांग्रेसचे तुकडे हे जनसामान्यापर्यंत पोचविले आणि लोकाना काही आशेचा किरण दिसला .त्यामुळे कांग्रेसला ५४५ पैकी ३५२ जागा आणि बहुतेक प्रांतात बहुमत दिले.

१९७१ चे युध्द, बगलादेशातून आलेले शरणार्थी आणि १९७३/१९७४/१९७६ या वर्षी पडलेला दुष्काळ, भयानक महागाई  त्यामुळे सामान्य  माणसाचे जगणे बिकट झाले. त्यातच  इमर्जन्सी, अटका इ. दडपशाही १९७५ ते १९७७ होती. १९७७ च्या निवडणुकीत पैसा, पोलीस, ताकत, सरकार सर्व कांग्रेसच्या कडे होते. निवडणुकीच्या ५० दिवस आधीपर्यंत विरोधी पक्षाचे सर्व नेते, कार्यकर्ते तुरुंगात होते, संघावर बंदी होती. जनता पार्टी नावाचा पक्ष निवडणुकीच्या ४५ दिवस आधी ४ मुख्य विरोधी पक्षानी विलीन होऊन स्थापन केला होता, पण तरीही सामान्य मतदारांनी कांग्रेसला आणि इंदिराजीना धडा शिकवायचा हे ठरवून कांग्रेसला १५४ जागांवर आणले आणि जनता पार्टीला २९५ जागा दिल्या. स्वतः इंदिराजी आणि संजय गांधी पराभूत झाले.

त्यानंतर जनता पार्टीने २-३ वर्षे गोंधळ घातला, कोणाचा पायपोस कोणाच्या पायात नव्हता आणि महागाई वाढत होती, त्यामुळे मतदाराने इंदिरा गांधीना १९८० च्या निवडणुकीत ५४५ पैकी ३५३ जागा देऊन परत आणले आणि जनता पार्टीला ३१ जागांवर आणून धडा शिकविला.

इंदिरा गांधीनी पुढची चार वर्षे चांगला कारभार केला, ऑक्टोबर १९८४ ला त्यांची हत्या झाली आणि सहानुभूतीच्या लाटेवर स्वर झालेल्या राजीव गांधीना ५४५ पैकी ४०४ जागा देऊन आजोबा आणि आईपेक्षा मोठे यश दिले.

राजीव गांधीनी जरी इतर काही चांगल्या गोष्टी केल्या तरी महागाई वाढत गेली आणि सामान्य माणसाला ते बरोबर कळते. त्यामुळे १९८९च्या निवडणुकीत कांग्रेसला १९७ जागांवर आणून धूळ चारली आणि राजीव गांधीना बाहेरचा रस्ता दाखविला. पण कोणीच आवडले नसल्याने बहुमत कोणाला दिले नाही. जनता दल आणि व्ही.पी. सिंग, भाजपा आणि कम्युनिस्टाच्या कुबड्या घेऊन अधिकारावर आले. पुढचे दोन वर्षे कोणाचेही राज्यकारभारावर लक्ष नव्हते, महागाई वाढत गेली, मध्ये चंद्रशेखर यांचे ४ महिन्याचे विनोदी मंत्रीमंडळ येऊन गेले.

१९९१ च्या निवडणुकीत कांग्रेसच्या जागा २४४ वर गेल्या भाजपा १२० पर्यंत वाढला. पण कोणीच चांगले न वाटल्याने बहुमत कोणालाही दिले नाही. पी.व्ही.नरसिंहरावाच्या सरकारने कारभार फार चांगला केला पण नेता म्हणून जे वलय लागते ते त्याना नव्हते आणि महागाई वाढत गेली. त्यामुळे १९९६  च्या निवडणुकीत कांग्रेस १४० आणि भाजप १६१ जागा मिळाल्या आणि आशावादी मतदाराने भाजपाला निरोप पाठविला की आम्ही तुम्हाला कांग्रेसला पर्याय म्हणून देतो पण चांगले वागा, चांगला कारभार करा.

देवेगोवडा आणि गुजराल यांच्या अल्पकालीन मंत्री मंडळानंतर  १९९८ च्या निवडणुकीत आणि १९९९ च्या निवडणुकीत मतदाराने भाजपा आणि NDA ला दोन संधी दिल्या पण कोणावर ही भरोसा वाटत नसल्याने बहुमत कोणालाही दिले नाही. सामान्य माणसाला शेयर बझार आणि आर्थिक धोरणे, अणुस्फोट इ.शी काहीही मतलब नसतो. तो फक्त  भाकरी,महागाई, जुलूम, कायदा आणि सुव्यवस्था याच गोष्टी बघतो आणि भाजपा त्यात अयशस्वी नसला तरी अपेक्षाभंग करणारा ठरला. त्यामुळे २००४ ला भाजपाला बाहेरचा रस्ता दाखविला.
कांग्रेस आणि UPA याना २००४ आणि २००९ मध्ये निवडून तर दिले पण त्यांच्यावर पण फारसा भरोसा नसल्याने बहुमत त्यांनाही दिले नाही.

वरील विश्लेषणावरून हे दिसते की दारू,पैसा,ब्लान्केट इ. लोक घेतात पण जेंव्हा सरकारला बाहेरचा रस्ता दाखवायचा असतो तेंव्हा या गोष्टीने फरक पडत नाही. ही गोष्ट सुशिक्षित लोकाना कधीही कळत नाही. हेच विश्लेषण थोड्याफार फरकाने सर्व विधानसभाना ही लागू पडते जसे मोदीं आणि नितेशकुमार हे केवळ त्यांच्या कामाने मुख्यमंत्री पुन्हा निवडून आले. मोदींच्या विरुध्द इतकी कोल्हेकुई चालू असताना त्यांचे काम [हिंदुत्व नव्हे] बघून त्याना पुन्हा निवडून दिले.

वाढत्या महागाईने कांग्रेस २०१४ ची निवडणूक जबरदस्त  हारणार हे स्पष्टच होतं पण भाजपाला मोदीना नेता म्हणून २०१२ पासून मतदारापर्यंत पोचवावे लागलं. महात्मा गांधीनी भावी पंतप्रधान म्हणून प. नेहरुना १९४० पासून लोकांसमोर ठेवले तेच भाजपाला करणे जरुरी होते. आणि ते भाजपने व्यवस्थित केलं.


मूळ लेख श्री अजित पिंपळखरे सरांचा आहे. किरकोळ बदल करून इथे टाकत आहे. संपूर्ण श्रेय अजित सरांचं!

लोकसभा निवडणूक २०१४ - निकाल आणि त्याचा अर्थ

भाजपच्या विजयात नेमका वाटा कुणाचा - मोदी factor की कॉंग्रेसविरोधी भावना की आणखी काही --- हा प्रश्न बर्यापैकी संकुचित चौकटीतून बघितल्या जातोय. गेल्या ३-४ वर्षात वेगवेगळ्या स्तरातून, माध्यमातून भारतीय समाजकारण आणि राजकारण ज्या प्रकारे घुसळून निघालं आहे त्यावरून "ह्यात नवल ते काय" असं वाटावं असाच निकाल आहे. जर सगळ्याच गोष्टींचा विचार केला तर "असा निकाल लागणं साहजिक होतं" असं वाटायला लागतं. परंतु भारतात निवडणुकीचे निकाल अनेकदा विचित्र लागतात. त्यामुळे सगळ्यांना वाटत जरी होतं तरी भाजपा इतकी मोठी मजल मारू शकेल की नाही ह्याची शाश्वती नव्हती. आणि म्हणून ह्या निकालांचं कौतुक ! प्रत्येकवेळी कुठल्या तरी पोकळ भीतीपोटी (साम्प्रदाईक ताकद वगेरे!) किंवा युजलेस आमिषापोटी जनता मत देण्यात घोळ करायची...म्हणून जरा धाकधूक होती. सुदैवाने तसं काही झालं नाही. असो.

मोदींचा गुजरात विकास, कॉंग्रेसचा भारत भकास...ह्या एका सूत्रात जरी १६ मे च्या दिवसाची गुपितं असतील तरी ह्या इक्वेशन मध्ये बरेच व्हेरीयेबल्स आहेत. आणि ह्यात केवळ संघच नाही...इतरही काही महत्वाचे अंश आहेत.

गेल्या ३-४ वर्षात रामदेवबाबांनी अक्खा उत्तर भारत स्वदेश, भारतीय संस्कृती, गौ-हत्या इ मुद्द्यांवर ढवळून काढलाय. राजीव दीक्षितजींचे यू-ट्यूब व्हिडीओज भरपूर व्ह्यूज खेचताहेत. सुब्रमण्यन स्वामींचं कोर्ट कार्य बराच अवेयरनेस करत होतं. ह्या सगळ्यांनीच कॉंग्रेसविरोधी सूर अधिकाधिक बळकट होत गेला.

भाजप विजयात सिंहाचा वाटा उचलला आहे - आम आदमी पार्टी ने !

आधी इंडिया अगेन्स्ट करप्शन चं आंदोलन आणि नंतर "आपा" ने आपल्या तरुण भारतचं राजकीय interaction खूप वाढवलं. (AAP ला देवनागरीत "आप" नं म्हणता "आपा" म्हणावं - कारण ते आम आदमी "पार्टी" आहेत..."पक्ष" नाही...असं काही कट्टरलोकांचं मत आहे...म्हणून...आपा ! ;)  असो !) अनेक तरुण आणि त्याहूनही अधिक मध्यमवयीन भारतीय नागरिक, जे राजकारणाशी केवळ मतदानापुरते संबंधित होते, प्रामुख्याने भारतीय महिला - ज्यांचा राजकारणाशी "आमच्या ह्यांनी *****चं बटन दाबायला सांगितलं, म्हणून मी दाबलं" इतकंच सोयरसुतक होते....असे अनेक अनेक भारतीय नागरिक जनलोकपाल आंदोलन आणि आपाच्या जन्मामुळे बर्यापैकी जागरूक झाले. दिल्लीत काय काय घडतंय लक्ष द्यायला लागले. ह्याचीच परिणीती केवळ काय घडतंय ह्याच्या पुढे जाऊन "हे चांगलं घडतंय की वाईट" हा विचार करण्यात झाली. स्वातंत्र्योत्तर काळात "दिल्लीत काय घडतंय" ह्याबद्दल एवढी जागरूकता जनता पार्टीच्या नंतर आत्ताच घडली असावी. --- सोशल मिडिया हा ह्या factor ला सपोर्टिंग असा उप-factor होता.

मोदींची प्रचंड कार्यक्षमता, अमित शहांचा राजकीय डावपेचांचा दांडगा अनुभव, अनेक कॉर्पोरेट हौजेसचा मोदींना 'अर्थ'पूर्ण पाठींबा, संघ परिवारचं मजबूत नेटवर्क, कॉंग्रेसचा भोंगळ कारभार आणि त्याहून भोंगळ निवणूक नियोजन आणि सोशल मिडियामुळे घरोघरी - मोबाईल-मोबाईलवर पोकळ गमजा नं पोहोचता खरी माहिती पोहोचणं - हे सगळे डायरेक्ट factors काम करू शकले ते वरील आणि वर नसलेल्या अनेक in-direct factors मुळे.


भाजप यशाची "कारणं" जी काही असोत...परंतु ह्या निवडणूक निकालाने काही फार उत्तम गोष्टी सूर्यप्रकाशासारख्या स्पष्ट झाल्यात.

१) भारतीय मतदार इतका काही "हा" नाहीये. जेव्हा "चांगला" पर्याय "अव्हेलेबल" असतो - तेव्हा ते बरोबर त्याची निवड करतात. कुणी पर्यायच नसेल तर ... मग काय...पर्यायच नाही ! :)
२) "भारतीय मतदार जाती-धर्माच्या आधारावर मतदान करतो" हे जे जे प्रकांडपंडित बोम्ब्लायचे - त्यांच्या सणसणीत मुस्काडात बसली आहे.
३) "भारतीय मतदार पैसा घेऊन, दारू घेऊन मतदान करतात" -  हे जे जे प्रकांडपंडित बोम्ब्लायचे - त्यांच्यासुद्धा सणसणीत मुस्काडात बसली आहे.
४) भारतीय मतदार फुकटच्या भूलथापांना बळी पडतो हा मोठ्ठा भ्रम - किमान आजच्या पिढीने तरी खोटा पडलाय. परत एकदा - सणसणीत मुस्काडात !

५) सगळ्यात महत्वाचं - काल परवा राजकारणात उतरलेल्या बच्चेकंपनीला देशाची सार्वभौम संस्था हाताळायला देण्याचा "केसाइतका"ही विचार आमच्या मनात नाही - हा अत्यंत सजग, जागरूक, वेल-एज्युकेटेड मेसेज अत्यंत मजबूतपणे देण्यात भारतीय मतदाराने जराही कुचराई केलेली नाही. ह्या निवडणुकीच्या निकालाचं हे सगळ्यात महत्वाचं अंग आहे. आमचे भारतीय नागरिक लोकल बॉडीज, राज्यसरकार आणि केंद्रसरकार - ह्यातला फरक, त्याचा त्याचा सिरीयसनेस चांगलाच ओळखून आहेत - हे सुरेखरित्या स्पष्ट झालंय आता. "आपा कंपनी" खूप चांगली आहे असं गृहीत धरूनही - केंद्राचा राज्यकारभार करण्यासाठी आधी स्थानिक संस्था चालवणे, तिथल्या समस्या सोडवणे, एखाद-दुसरं राज्य चालवणे आणि मग दिल्लीची स्वप्न पाहणे - हेच आपासाठी आणि देशासाठी श्रेयस्कर !

भारतीय मतदाराचा विजय असो !
Indian Voters...Super Like !
वंदेमातरम् !